اطلاعات مختصری در باره اسرائیل

اسرائیل کشوری است واقع در غرب قاره آسیا در خاورمیانه و در حاشیه دریای مدیترانه.

این کشور در شمال با لبنان، در شرق با سوریه و اردن و در جنوب غربی با کشور مصر دارای مرز مشترک است. اسرائیل در سال ۱۹۴۸ اعلام استقلال کرد. با بیش از هفت میلیون شهروند که اکثر آنان را یهودیان تشکیل می‌دهند، اسرائیل تنها کشور کلیمی در جهان است. این کشور، رسماً شهر اورشلیم را پایتخت خود می‌نامد و هیئت دولت و کنیست (پارلمان) اسرائیل در آن قرار دارد.بنابر گزارش گزارشگران بدون مرز خبرنگاران اسرائیلی بالاترین میزان آزادی را درمنطقه دارند. همچنین اسرائیل بهترین وضعیت علمی را در منطقه خاورمیانه دارد. از لحاظ شاخص توسعه انسانی اسرائیل در سال ۲۰۰۷ در رتبه ۲۳ جهان از میان ۱۷۷ کشور جهان قرار داشت. این کشور از لحاظ این شاخص در بالاترین رتبه در منطقه خاورمیانه قرار دارد. این کشور ازلحاظ نرخ مرگ و میر در هنگام تولد، شاخص های بسیار بهتری نسبت به کشورهای منطقه خاورمیانه همچون مصر ویمن دارد.

جغرافیا

نقشه طبیعی اسرائیل

۱.مساحت کشور اسرائیل بدون احتساب مساحت مناطقی که در سال ۱۹۶۷ به اشغال اسرائیل درآمد ۲۰٬۷۷۰ کیلومترمربع است که از این میان ۲۰٬۳۳۰ کیلومترمربع خشکی است.

۲.مجموع مساحت کشور اسرائیل بنا بر قانون این کشور (یعنی با احتساب شرق اورشلیم و بلندی‌های جولان) ۲۲٬۱۴۵ کیلومتر مربع است که از این میان ۲۱٬۶۷۱ کیلومتر مربع خشکی است.

۳.مجموع مساحت کل سرزمین‌های تحت تسلط اسرائیل (با احتساب مناطق تحت اشغال نظامی و حکومت خودگردان فلسطینی کرانه باختری) ۲۸٬۰۲۳ کیلومتر مربع است که از این میان ۲۷٬۵۴۹ کیلومتر مربع خشکی است.

تقسیمات کشوری

تقسیمات کشوری:1 استان اورشلیم2.استان شمالی3. استان حیفا4.استان مرکزی5.استان تل آویو6- استان جنوبی

کشور اسرائیل به شش استان محوزوت (جمع محوز) و ۱۳ بخش نافوت (جمع نافا) تقسیم می‌شود:

۱. استان اورشلیم (محوز یروشالایم) مرکز استان: اورشلیم

۲.استان شمالی (محوز هاطزافون)

مرکز استان: نازارث
بخش‌ها: زفات - کینرت -ییزرئل - آکو -گولان

۳. استان حیفا (محوز حیفا)

مرکز استان: حیفا
بخش‌ها: حیفا - هادرا

۴.استان مرکزی (محوز هامرکز)

مرکز استان:راملا
بخش‌ها: شارون - پتاه - راملا - رهووت

۵.استان تل آویو (محوز تل آویو)مرکز استان: تل آویو

۶.استان جنوبی

مرکز استان: بئرشبع
بخش‌ها: آشقلون - برشوه‌

شهرهای مهم اسرائیل حیفا - اورشلیم (بیت‌المقدس) - تل‌آویو - زخرون - کفر قاسم - بئرشبع ایلات

تاریخ

قبل از تشکیل دولت اسرائیل

اغلب سرزمینی را که امروزه به آن کشور اسرائیل می‌گویند زادگاه دین یهود در سده دهم پیش از میلاد (و یا حتی قبل از آن) دانسته‌اند. هرچند که برخی پژوهشگران با این نظر همنگر نیستند. نام قوم یهود (بنی اسرائیل) به معنی فرزندان اسرائیل است.در عهد عتیق یعقوب پیامبر به اسرائیل ملقب شده که به معنای زورآزمایی کننده با خدا است. قوم یهود از آن جهت بنی‌اسرائیل نامیده می شوند که خود را از نسل اسباط دوازده گانه یعنی فرزندان حضرت یعقوب می‌دانند.

شکل گیری صهیونیسم تا تشکیل دولت اسرائیل

اولین موج مهاجرت به اسرائیل (Aliyah) از سال ۱۸۸۱ با مهاجرت اشکنازیها در نتیجهٔ یهودی‌ستیزیآغاز گشت و با ایده‌های ناسیونالیستی صهیونیسم بر مبنای عقاید موزس هس (Moses Hess) با عنوان «بازخرید وطن» ادامه پیدا کرد. یهودیان زمین‌های زیادی را از عثمانی و مالکان عرب خریداری کردند. پس از آنکه یهودیان مراکز و آبادی‌های کشاورزی در این سرزمین ایجاد کردند، منازعات بین اعراب و یهودیان آغاز گشت.تئودر هرتزل (۱۸۶۰-۱۹۰۴) یک یهودی اتریشی، جنبش صهیونیسم را پی نهاد. در سال ۱۸۹۶ او کتابی موسوم به دولت یهود (Der Judenstaat) منتشر کرد و در آن ایده تشکیل یک کشور یهودی را مطرح کرد. باتلاش وی کنگره جهانی صهیونیسم تشکیل شد.

ایجاد جنبش صهیونیسم موجب موج دوم مهاجرت به خاور میانه شد (۱۹۰۴ - ۱۹۱۴) و بیش از ۴۰۰۰۰ یهودی به آن سرزمین مهاجرت کردند. در سال ۱۹۱۷ وزیر خارجه بریتانیا آرتور جی بالفور اعلامیه مشهوری را منتشر کرد که از در نظر گرفتن فلسطین به عنوان سرزمینی برای یهودی‌ها پشتیبانی شده بود. در ۱۹۲۰ فلسطین به‌عنوان عضوی از جامعه ملل تحت قیمومیت بریتانیا پذیرفته شد. مهاجرت یهودیان در موج سوم (۱۹۱۹ - ۱۹۲۳) و چهارم (۱۹۲۴ - ۱۹۲۹) پس از جنگ اول جهانی ادامه یافت. در شورش اعراب در ۱۹۲۹ در فلسطین، ۱۳۳ یهودی و از جمله ۶۷ نفر در هبرون کشته شدند. گسترش نازیسم در ۱۹۳۳ آغازگر موج پنجم مهاجرت بود. نسبت یهودیان از ۱۱٪ در ۱۹۲۲ به ۳۰٪ در ۱۹۴۰ افزایش یافت. پیش از این ۲۸ درصد از اراضی سرزمین فلسطین توسط یهودیان و یا سازمان‌های صهیونسیت خریداری شده بود. و این در حالی بود که نیمه جنوبی این ناحیه را سرزمین‌های خشک و اغلب فاقد جمعیت صحرای نجو (Negev) تشکیل می‌داد. متعاقب هولوکاست و گسترش یهودی‌ستیزی در اروپا، موج گسترده‌ای از مهاجرت به این سرزمین بوقوع پیوست و در پایان جنگ دوم جهانی، جمعیت یهودیان در فلسطین بیش از ۶۰۰۰۰۰ نفر بود. در سال ۱۹۳۹ ، بریتانیا «نامه سفید (گزارش دولت) سال ۱۹۳۹» خود را منتشر نمود و در آن مهاجرت یهودیان و خرید زمین توسط آن‌ها را محدود نمود که شاید علت آن شورش‌های اعراب در فاصله سالهای ۱۹۳۶ - ۱۹۳۹ بوده‌است. از دیدگاه انجمن‌های یهودی و صهیونیست‌ها، این «نامه سفید» خیانت به اعلامیه ۱۹۱۷ بالفور بود. ضمن آنکه اعراب نیز از این تصمیم راضی نبودند و خواهان توقف کامل مهاجرت یهودیان به این سرزمین بودند. اما این «نامه سفید» خط دهنده سیاست بریتانیا تا انتهای دوران قیمومیت بر آن سرزمین بود. در نتیجه از مهاجرت بسیاری از یهودیان که از آزار نازی‌های آلمان به فلسطین فرار می‌کردند، ممانعت به عمل آمد و آنان مجبور به بازگشت به اروپا شدند. دو نمونه از درگیرهای ناشی از این سیاست غرق شدن کشتی‌های اِستروما (Struma) و اِکسُدوس (Exodus) توسط نیروی دریایی بریتانیا بود که باعث کشته شدن به ترتیب ۷۶۲ و ۴۵۵۴ مهاجر یهودی در دهه چهل میلادی گشت.

در سال ۱۹۴۷ نیروهای بریتانیایی ناامید از برقراری توازنمیان اعراب و یهودیان خود را از مناسبات کنار کشیدند. برحسب طرح تقسیم ارائه‌شده توسط سازمان ملل قرار بر این بود که این منطقه بین اعراب و یهودیان بطور مساوی تقسیم گردد و بیت‌المقدس (اورشلیم) نیز محدودهٔ تحت نظارت سازمان ملل قرار گیرد، تا از ایجاد برخورد جلوگیری شود. اما یهودی‌ها به طرح قانع نبودند و مناطق دیگری را نیز به اشغال درآورده و ضمیمه خاک خود کردند. اعراب نیز با تشکیل حاکمیتی یهودی به هر نحو مخالف بودند و مخالفت خود را اعلام کردند.

بعد از تشکیل دولت اسرائیل

در ۱۴ مه ۱۹۴۸، چند ساعت پیش از پایان حاکمیت بریتانیا بر فلسطین، تشکیل کشور اسرائیل اعلام شد. در سال ۱۹۴۸ ایران تنها کشور در خاورمیانه بود که این کشور را به رسمیت شناخت. همچنین در سالهای ۱۹۴۸ - ۱۹۷۹ ایران کمک بسیار زیادی به مهاجرت یهودیان اروپای شرقی به فلسطین می‌کرد، که این امر ناخشنودی دولت‌های خاورمیانه را برانگیخت.

در سال ۱۹۴۸ م. با اشغال قسمت اعظمی از فلسطین در محل باستانی کشور پادشاهی مکابیز، دولت اسرائیل در آسیای غربی در مشرق مدیترانه تشکیل گردید. مساحت آن ۲۱۰۰۰ کیلومتر مربع و جمعیت آن ۳۶۹۰۰۰۰ تن است. پایتخت آن شهر تل آویو و شهرهای عمده آن اورشلیم و حیفا (بندر مهم) است. طبق قانون کنِسِت بنا بوده‌است، پایتخت این کشور به اورشلیم منتقل شود و سفارتخانه‌های خارجی نیز به آنجا برود، اما تا کنون فقط ایالات متحده آمریکا این تصمیم را به رسمیت شناخته‌است و مرکز نمایندگی اصلی خود را به اورشلیم منتقل کرده‌است و عملا هنوز تل آویو پایتخت است. هرچند در منابع رسمی دولت اسرائیل، اورشلیم به عنوان پایتخت معرفی می‌شود و تل آویو تنها یک شهر مهم به شمار می‌آید.

پیامد اعلام استقلال

شماره ۱۶ مه ۱۹۴۸ روزنامه فلسطین پست که بعدها به اورشلیم پست تغییر نام داد. در تیتر اصلی نوشته شده: «کشور اسرائیل متولد شد»

در پی اعلام استقلال اسرائیل خشونت بین اعراب و یهودیان بالا گرفت. به زودی ارتش‌های مصر، سوریه، اردن، عراق، و لبنان وارد شدند و مرحله دوم جنگ استقلال اسرائیل آغاز شد. پس از اولین آتش‌بس در ژوئن ۱۹۴۸ گروهک‌های مسلح یهودی در نیروهای دفاعی اسرائیل ادغام شدند. پس از ادامه درگیری‌ها و تا سال ۱۹۴۹ اسرائیل به تدریج نیروهای عرب را عقب راند. پس از عقد آتش‌بس‌های جداگانه با نیروی‌های درگیر اسرائیل موفق به اشغال ۲۶٪ بیشتر از اراضی قلمرو فلسطینی شد. باقی اراضی را اردن (کرانه باختری) و مصر (نوار غزه) اشغال کردند.

نخستین کشوری که پس از اعلام استقلال اسرائیل این کشور را به رسمیت شناخت، اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود و ایالات متحده آمریکا تنها پس از شوروی اعلام شناسائی کرد. در جریان جنگ استقلال اسرائیل و در حالی که ارتش‌های هفت کشور عربی به اسرائیل حمله برده بودند تا این کشور را نابود کنند، تنها کشوری که حاضر شد به اسرائیل اسلحه بفروشد دولت سوسیالیستی چکوسلواکی بود. ایالات متحده آمریکا در دهه اول استقلال اسرائیل روابط سردی با این کشور داشت و ارسال اسلحه به اسرائیل را ممنوع ساخته بود و از این رو اسرائیل با دولت فرانسه پیمان دوستی بست و بیشترین بخش از سلاحها و وسائل نظامی مورد نیاز ارتش اسرائیل از کشور فرانسه خریداری میشد.

شمار زیادی از اعراب محلی در جریان درگیری‌ها آواره شدند. بسیاری از آنان هنگام پیشروی نیروهای اسرائیلی قهراً اخراج شدند و تا به امروز هم علی‌رغم نظر جامعه بین‌المللی و قطعنامه‌های مکرر سازمان ملل اجازه بازگشت پیدا نکرده‌اند. شمار پایانی آوارگان ۷۱۱٬۰۰۰ نفر تخمین زده می‌شود. از طرفی جمعیت یهودی کشورهای عربی زیر نگاه شکاک دولت و باقی مردم این کشورها قرار گرفت. در سال‌های پسین ۶۰۰٬۰۰۰ یهودی کشورهای عربی را به قصد اسرائیل ترک کردند.

نظام سیاسی

کنیست (مجلس نمایندگان) در اورشلیم

در اسرائیل احزاب بازیگران اصلی در صحنه سیاسی هستند،این احزابند که تعیین کننده نوع زندگی، جهت گیری‌های سیاسی و اجتماعی در اسرائیل هستند.

احزاب اصلی اسرائیل اغلب سال‌ها پیش از تأسیس دولت به وجود آمده‌اند، بارها دچار ائتلاف و انشعاب شده‌اند که این ائتلاف و انشعاب‌ها تا کنون نیز ادامه دارد.

در اسرائیل هر حزبی که موجودیت دولت یهود را به رسمیت بشناسد حق فعالیت سیاسی دارد و هر حزبی که بیش از نیمی از کنست را در دست گیرد می‌تواند کابینه را تشکیل دهد و در غیر این صورت با ائتلاف با احزاب دیگر کابینه تشکیل می‌شود، نخست وزیر با رای مستقیم مردم تعیین می‌شود و ریاست جمهوری که پستی کاملاً تشریفاتی است از سوی کنست و برای مدت ۵ سال انتخاب می‌گردد.

احزاب کلیدی

حزب کارگر: در سال ۱۹۳۰ حزب ماپای با ادغام دو حزب قدیمی کارگری تشکیل شد و در همان دهه به حزب مسلط در عرصه سیاسی این کشور بدل شد و در سال ۱۹۶۵ ماپای با ائتلاف با حزب رافی حزب کارگر را تشکیل داد،حزب مپای و بعدها کارگر از سال ۱۹۴۸ تا ۱۹۷۷ به صورت ممتد حزب حاکم اسرائیل بود و افراد سرشناسی چون بن گوریون،شیمون پرز،اسحاق رابین و... از اعضای این حزب بودند.

تعلقات ناسیونالیستی در حزب کارگر شدید نیست،این حزب طرفدار جدایی دین از سیاست و حزبی سکولار است.

حزب لیکود: یکی از احزاب ناسیونالیست افراط گرای اسرائیل است، در گذشته با نام هروت(آزادی) فعالیت می‌کرده و در سال‌های ۱۹۲۰ تا ۱۹۳۰ در روسیه ایجاد گردیده.

در ابتدا طرفدار تشکیل دولت در دو سوی رود اردن بود و اندک اندک نظریاتش تعدیل یافت و امروزه از تشکیل دولت فلسطینی فقط در ۵۰ درصد کرانه باختری حمایت می‌کند.

حزب مفدال: در سال ۱۹۵۵ و از ائتلاف دو حزب میزراهی و اتحادیه کارگران مذهبی حزب مفدال با گرایش ملی- مذهبی ایجاد شد، مفدال دارای گرایشات مذهبی و ناسیونالیستی است،این حزب در اکثر دولت‌های ائتلافی اسرائیل حضور داشته و به عنوان یک حزب سیاسی شریک دولت شناخته می‌شود.
حزب آگودات اسرائیل: حزب آگودات(اتحاد) نام تشکیلاتی از خاخام‌های ارتدکس آلمانی است که در ۱۹۱۲ در لهستان و لیتوانی با هدف مخالفت با مرام صهیونیسم شکل گرفت و ضمن مردود دانستن تلاش برای تأسیس دولت یهود در فلسطین این اقدام را نوعی بدعت گزاری در دین یهود اعلام کرد.

آگودات اسرائیل تعلقات ناسیونالیستی خاصی ندارد ولی به شدت خواستار رعایت احکام مذهبی یهود است.

حزب شاس: این حزب در ۱۹۸۴ توسط یک خاخام سیاسی به نام آریه دری تأسیس شد و یکی دیگر از احزاب مذهبی اسرائیل است، تعلقات ناسیونالیستی خاصی ندارد و بیشتر در پی اجرای قوانین دین یهود در جامعه و گرفتن امتیاز برای مدارس دینی و طلاب است..
حزب مرتز: از اتحاد ۳ حزب کوچک‌تر به نام‌های راز، ماپام و شینویی به وجود آمد.

مرتز طرفدار سرسخت آزادی مذهبی است و بر تکثرگرایی در جامعه اسرائیل تاکید دارد و از این رو در جامعه اسرائیل قطب مخالف شاس محسوب می‌شود.

احزاب عرب: در اسرائیل ۳ حزب عرب نیز فعالیت می‌کنند که متناسب با جمعیت هوادار خود، نمایندگانی به کنست می‌فرستند.

سیاست خارجی

در حال حاضر بیش از صدو شصت کشور جهان، اسرائیل را به رسمیت می‌شناسند و با این کشور روابط کامل دیپلماتیک دارند. اسرائیل عضو رسمی سازمان ملل متحد است.

ایران در دوران سلطنت محمدرضا شاه پهلوی اولین کشوری مسلمانی بود که اسرائیل را به رسمیت شناخت. اما روابط خود را با اسرائیل در سطح حداقل نگاه داشت. به گونه ای که در بازیهای آسیایی 1970 تهران، از نمایندگان اسرائیل دعوت به عمل نیامد. پس از پیروزی انقلاب اسلامی ایران در سال ۵۷ روابط ایران و اسرائیل به کلی قطع شد و دیپلماتهای اسرائیلی، با کمک سفارت امریکا و با پاسپورت جعلی آمریکایی، از ایران فرار کردند. هم اکنون ایران به همراه برخی از کشورهای عربی و اسلامی (به جز مصر، اردن و مراکش) این کشور را به رسمیت نمی‌شناسند و در رسانه‌های عمومی از این کشور با عنوان «سرزمین‌های اشغالی» یا «فلسطین اشغالی» یاد کرده و دولت آن را رژیم اشغالگر قدس می‌نامند.

بودجه سالیانه اسرائیل امروز از ۶۶ میلیارد دلار فراتر میرود، از سال ۱۹۸۵، آمریکا سالانه در حدود ۳ میلیارد دلار به اسرائیل کمک کرده است. از سال ۱۹۷۶، اسرائیل بیشترین مقدار کمک‌های خارجی سالانهٔ آمریکا را دریافت کرده است. بعلاوه پس از جنگ جهانی دوم آمریکا در مجموع بیشترین کمک‌های مالی را به اسرائیل ارائه داده است. کمکهای مالی آمریکا قرار است از سال ۲۰۰۸ به تدریج افزایش یابد و حداکثر به ۳٫۱ میلیارد دلار در سال برسد، بااینهمه کمک ۳٫۱ میلیاردی آمریکا، بخش کوچکی از بودجه سالیانه ۶۶ میلیارد دلاری اسرائیل را تشکیل می‌دهد.

منتقدان اسرائیل ادعا می‌کنند که این کمک‌ها از ابتدای آغاز آن (۱۹۴۹) تا به حال ، به ۱۰۸ میلیارد دلار بالغ شده‌است که آی‌پک (کمیته روابط عمومی آمریکایی اسرائیلی) نقش مهمی در جمع‌آوری این کمک‌ها داشته‌است.

اما از سوی دیگر مدافعان اسرائیل از جمله کمیته روابط عمومی آمریکایی اسرائیلی مدعی هستند که ارقامی همچون کمک ۱۰۸ میلیارد دلار کمک از آغاز تشکیل اسرائیل تاکنون، آماری نیست که موجب سازندگی و آبادانی و حاصل پیشرفتهای گسترده یک کشور درگیر جنگ در زمینه‌های مختلف بوده باشد، بلکه تلاش خود ملت و ابتکار و میهن پرستی و سخت کوشی مردمان آن عامل دستاوردهای گسترده علمی، صنعتی، کشاورزی، بهداشتی، پزشکی، هنری و ادبی آن بوده است.

گفتنی است که امروزه اسرائیل به نسبت جمعیت خود دارای صادرات قابل توجهی است و تکنولوژی و محصولاتی با تکنولوژی بالا را حتی به کشورهای ایالات متحده آمریکا و کشورهای بزرگی چون هند و چین صادر می کند.

آزادی‌های اجتماعی و رسانه‌ای

کشور اسرائیل از لحاظ آزادی‌های اجتماعی و روند دمکراسی پیشروترین کشور در منطقه خاورمیانه محسوب می‌شود.

تمامی جراید اسرائیلی مستقل هستند. سازمان گزارشگران بدون مرز، که یک سازمان بین المللی دفاع از مطبوعات است، در گزارشی که در سال ۲۰۰۵ منتشر کرد، رسانه‌های اسرائیلی را «مقتدر و مستقل» خواند اما افزود ارتش اسرائیل به کرات مانع فعالیت روزنامه نگاران فلسطینی و خارجی شده‌است.
قابل ذکر است متن تمام روزنامه‌های فلسطینی قبل از چاپ باید توسط مقامات اسرائیلی مورد بازبینی قرار گیرد.

مردم

بنا بر آمار گرفته شده در پایان سال ۲۰۰۳، از ۶٫۷ میلیون اسرائیلی ۸۰٫۸٪ یهودی و ۱۹٫۲ عرب هستند. از میان یهودیان نیز ۶۳٪ در اسرائیل به دنیا آمده‌اند و ۲۷٪ از اروپا و قاره آمریکا و ۱۰٪ از آسیا و آفریقا (که شامل کشورهای عربی نیز می‌شود) به اسرائیل مهاجرت کرده‌اند.^{[نیازمند منبع]}

در آمارهای رسمی در دهه ۵۰ میلادی نسبت جمهیت یهودیان به غیر یهودیان در کشور اسرائیل درست برعکس یعنی ٪۸۰ عرب و ٪۲۰ یهودی بوده‌است ولی در اثر سیاست اخراج اجباری اعراب از سرزمین مادری‌شان و وضع قانون ممانعت از بازگشت این آوارگان و از سوی دیگر پذیرفتن فقط یهودیان به عنوان مهاجر به اسرائیل، امروز این آمار وارونه گشته‌است.

عبری زبان رسمی و اصلی کشور اسرائیل است. زبان رسمی دوم عربی است که توسط اقلیت عرب بدان تکلم می‌شود. دیگر زبان‌های رایج دیگر در اسرائیل عبارت‌اند از: انگلیسی، روسی، ییدی (زبان عبری رایج میان یهودیان روسیه‌، لهستان و آلمان که مخلوطی از آلمانی و عبری است) و همچنین زبان رومانیایی.

روابط اسرائیل و ایران

گفتنی است که در زمان محمدرضا شاه پهلوی، ایران اولین و تنها کشور در خاورمیانه بود که کشور اسرائیل را به رسمیت شمرد و دو کشور با یکدیگر روابط سیاسی-اقتصادی-امنیتی وسیعی ایجاد کردند. اما این وضعیت با وقوع انقلاب سال ۱۳۵۷ ایران تغییر کرد و ایران از آن پس اسرائیل را دشمن درجه یک خود محسوب می‌کند.

بارها رهبران جمهوری اسلامی خواهان محو و نابودی اسرائیل از روی نقشه جهان شده‌اند، اما بارها مقامات اسرائیلی از جمله رئیس جمهور ایرانی تبار اسرائیل، موشه کاتساو اعلام داشته‌است که اسرائیل، هیچ دشمنی با ملت ایران ندارد و ایران و اسرائیل دارای منافع مشترک بسیار در خاورمیانه هستند.

قابل ذکر است به گزارش بعضی از مطبوعات بریتانیا، اسرائیل طرح‌هایی برای حمله اتمی به ایران نیز آماده کرده‌است.

گفتنی است که وزارت خارجه اسرائیل همواره تاکید دارد که «اسرائیل همیشه حساب ملت صلح طلب و آرامش طلب ایران را از حساب رژیمی که با گفتارها و کردارهای خویش موجب انزوای ایران می‌گردد» جدا دانسته‌است. بنا بر اظهارات سید حسن نصرالله ۴ دیپلمات ایرانی که در لبنان ربوده شدند اکنون در زندان‌های اسرائیل نگهداری می‌شوند و این موضوع همیشه یکی از مناقشات ایران و اسرائیل به حساب می‌آید.

نیروهای مسلح

نیروهای مسلح اسرائیل (که اسم مخفف آن در عبری Tzahal) به معنی نیروهای دفاع اسرائیل است متشکل از سه نیروی زمینی، هوایی و دریایی است.

توانایی هسته‌ای

تصویری از مقاله جنجالی روزنامه بریتانیایی ساندی تایمز که در آن مقاله یکی از تکنسینهای اسرائیلی به نام موردخای وانونو با دادن اطلاعات و عکسهایی از نیروگاه اتمی دیمونا قابلیتهای اتمی اسرائیل را تا حدودی افشا کرد

قدرت هسته‌ای اسرائیل بر سه اصل خدشه ناپذیر بنا شده‌است: ابهام در این مسئله به عنوان استراتژی اصلی،سانسور آن به عنوان امری غیر قابل اجتناب و تابو بودن آن به مثابه رفتار اجتماعی مردم اسرائیل،این سه اصل نه تنها موجب پیچیدگی و تقویت در پنهان کاری شده بلکه هر بحثی در ملا عام را منتفی می‌دارد.

از میان کشورهای جهان که دارای سلاح هسته‌ای هستند اسرائیل بیشترین عدم صراحت و پنهان کاری را به خرج می‌دهد، تل‌آویو حتی به مسائل افشا شده توسط موردخای وانونو اعتراف نکرد،برخی از محققان (نظیر آونر کهن) در نتیجه‌گیری از این رفتار دولت اسرائیل این ابهام و پنهان‌کاری را به سلاح‌های شیمیایی و بیولوژیک نیز گسترش می‌دهند.

جنگ‌ها

جنگ ۱۹۴۸
جنگ کانال سوئز
جنگ شش روزه (۱۹۶۷ میلادی-۱۳۴۶هجری شمسی)
جنگ اصطکاک
جنگ یوم کیپور
جنگ لبنان (۱۹۸۲میلادی)
جنگ اسرائیل و حزب‌الله لبنان (۲۰۰۶میلادی-۱۳۸۵هجری شمسی)
درگیری‌های پراکنده با سوریه، لبنان و فلسطینیان

اسرائیل در حال حاضر درگیر نزاع با فلسطینیان در سرزمین‌هایشان است. سرزمین‌هایی که از بعد از جنگ ۶ روزه ۱۹۶۷ به اشغال اسرائیل درآمده‌است و این به رغم امضا قرارداد اسلو در ۱۳ سپتامبر ۱۹۹۳، می‌باشد.

فلسطینیان خواستار آنند که نوار غزه و کرانه باختری رود اردن که به ترتیب در غرب و شرق اسرائیل قرار دارند، طبق طرح تقسیم سازمان ملل به یک کشور مستقل (و ترجیحاً به‌هم‌پیوسته‌) تبدیل شود.

مذاکرات، تهدیدات و جنگ‌های هر از چند یک بار میان اسرائیل با سوریه و لبنان در جهت رسیدن به نقطه ثبات هنوز به نتیجه‌ای نرسیده‌است.( منبع گوگل – ویکی پدیا)

آشنایی با گوشه ای از واقعیات اسرائیل
29 فوریه 2008

https://www.hamdami.com/MFAFA/PeopleOfIsrael/290208-IsraelLandmarks

* درست است که اسراییل درمیان کشورهای جهان از نظر وسعت، مقام صدم را دارد (و وسعت ایران 80 برابر اسرائیل است) اما از نظر تنوع جمعیتی و فرهنگی بیش ازهرکشور دیگری مردمان گیتی را درخود جای داده و چنین گوناگونی درکمتر مملکت عالم وجود دارد. یهودیانی که در اسرائیل زندگی می کنند از بیش از 170 کشور و سرزمین به خانه پدری بازگشته اند و فرهنگهای گوناگون با خود به این کشور آورده اند که موجب باورتر شدن فرهنگ بومی این سرزمین شده است.

* اسراییل به نسبت مساحت خود، بیش از هرکشور دیگر دنیا نیز مهاجر در خود پذیرفته و آنها را اسکان داده است.

* آهنگ زاد و ولد دراسراییل، درمقایسه با هرکشورغربی، بالاتراست ودرحالیکه دردنیای غرب، اساس خانواده درحال ازبین رفتن است، دراسراییل بنیاد خانواده هنوز بسیارپایدار است و علاقه به داشتن فرزندان، عشقی است که فروکش نکرده است.

* درمقایسه با تمامی کشورهای جهان، به نسبت جمعیت، اسراییل دومین کشوردنیا ازنظر چاپ کتاب و میزان مطالعه وخرید کتاب از سوی مردم است.

* تکنولوژی که «ناسا» از آن برای ارسال تصاویروعکس از کره مریخ به کره زمین بهره می گیرد، دراسراییل برنامه ریزی و ساخته شده است.

* سیستم کامپیوتری Windows XP که اکثر کاربران اینترنت درسراسر دنیا ازآن استفاده می کنند، دراسراییل ساخته شده است.

* سیستم کامپیوتری Messenger که شاید شما نیز دراینترنت خود ازآن استفاده می کنید و توسط آن پیام و پیامک می فرستید و با دوستان و بستگان خود در دنیا با دوربین تلویزیونی کامپیوتری به مکالمه و دیدن یکدیگر می پردازید، درسال 1996 توسط چهار جوان اسراییلی ساخته شد.

* کمپانی عظیم Microsoft درخارج از آمریکا، تنها و تنها دراسراییل مرکزتولید و ساخت کامپیوتری دارد، زیرا هزاران جوان اسراییلی خلاقیت و نبوغ چشمگیری درتولید سیستمهای کامپیوتری منحصربه فرد از خود نشان داده اند.

* اسراییل از نظر تحصیلات عالی مردم خود، درجایگاه سوم جهانی نشسته است. از هرسه نفراسراییلی که در بازار کار است، یک نفر دست کم لیسانس دارد. کشورهای اول و دوم جهان، آمریکا و هلند هستند.

* یکی از شهرتهای خاورمیانه به خاطر درختان نخل آن است. بطور میانگین درتمامی خاورمیانه، هردرخت نخل 6 متر طول دارد و بطور متوسط سالیانه 17 کیلوگرم محصول خرما می دهد. ولی با بهینه سازیهائی که کارشناسان کشاورزی اسرائیل ابداع کرده اند، هر نخل اسراییلی بطور متوسط سالیانه 182 کیلوگرم خرما می دهد که بیش از ده برابر میانگین معمول آن در کشورهای خاورمیانه است.

* چیدن خرما نیز نه با دست، که با تکنولوژی بسیار پیشرفته انجام می شود. این تکنولوژی نه تنها سریعتر است، که درخت را نیز آزار نمی دهد و آن را برای دادن خرمای بیشتر مساعد می کند.

* اسراییل پیشگام سراسر جهان درآبیاری قطره ای بود. این پیشگامی بعد ازچند دهه نیز هنوز دردست اسراییل است. بیابان زدائی، شن زدائی و آبیاری ویژه درکویر، در دست پرچمداری شماره اول اسراییل در دنیاست. اسراییل این تجربیات گرانبهای خود را دراختیار بسیاری ازکشورها و ملل جهان نهاد. از سرخ پوستان قبیله «هوپی» در آریزونا گرفته تا ایران درزمان حکومت پیشین.

* بزرگترین مرکز تولید وسائل مخابراتی و الکترونی کمپانی جهانی «موتورولا» دراسراییل قراردارد. موتورولا یکی از ده کمپانی بزرگ جهان در تولید وسائل و تجهیزات ارتباطی محسوب می شود.

* اسراییل درصدرکشورهای جهانی درتولید پنبه درمقایسه با مساحت نشسته است. ازهر هزار متر مربع زمین در اسرائیل، 245 کیلوگرم پنبه بدست می آید که رکورد جهانی محسوب می شود و این درحالیست که درسراسر جهان، به طور میانگین از هر هزار متر مربع خاک، تنها 70 کیلوگرم پنبه تولید می شود.

.* اسراییل درحالی وارد قرن بیست و یکم شد که بیش از هرکشور دیگر جهان، نسبت به مساحت خود درخت کاشته است. در حالی که در بسیاری از کشورهای جهان شمار درختان هر سال کاهش می یابد (زیرا آنها را برای سوخت و مصارف صنعتی میبرند) اسرائیل یکی از معدود کشورهای جهان (و شاید یگانه کشور جهان) است که هر سال شمار درختان در آن افزایش می یابد.

* درمقایسه با تمامی کشورهای دنیا، و نسبت به تعداد جمعیت، اسراییل بیش ازهرکشور دیگر موزه دارد.

* اسراییل رکورددار کل دنیا درداشتن شمار دانشمندان و مخترعان نسبت به جمعیت خود است.

* درهیچ کشور دنیا به اندازه اسراییل مردم کامپیوتر دستی ندارند. از مردم عادی گرفته تا تحصیلکرده ها، بیش از هرکشور دیگر، مردم غیراز کامپیوترهای خانگی و اداره ای، کامپیوتر شخصی نیز دارند.

* بعد ازفاجعه سونامی، اسراییل بیش ازهرکشوردیگر دنیا، به یاری مردم فاجعه دیده برخاست و 120 پزشک متخصص را همراه با روزانه 82 تن کالاها و داروهای مخصوص و کمیاب به این منطقه وسیع فرستاد. پزشکان اسراییلی بیش از هریک دیگر از همتایان خارجی خود درمنطقه ماندند و به بازماندگان این بلای عظیم دست یاری دادند.

* اسرائیل دارای یکی از پیشرفته ترین شبکه های اقتصادی دنیاست و اقتصاد اسراییل به تنهائی، بزرگتر از مجموع کل اقتصاد تمامی کشورهای همسایه است و این در حالی که اسرائیل فاقد نفت و گاز و دیگر منابع طبیعی و معادن فلزات است و حتی از نظر آب نیز بسیار در مضیقه قرار دارد.

* اسراییل بیش از هرکشور دیگر دنیا به نسبت شمار جمعیت خود دارای تولیدات علمی و تکنولوژی است و از این نظر در سراسر جهان مقام اول را دارد.

* اسراییل یکی از هشت کشورپیشرفته جهان است که با قدرت و تکنولوژی خود ماهواره های متعدد به فضا فرستاده و از نظر طراحی و ساخت ماهواره های سبک اطلاعاتی و علمی مقام اول را در جهان داراست. در چند مورد، موشکهائی نیز که با آن ماهواره ارسال شده اند، اکثرا ساخت خود اسراییل بوده اند.

* 85 درصد اززباله ها دراسراییل با شیوه هائی که برای محیط زیست دوستانه است، بازیابی می شود و مورد استفاده دوباره قرار می گیرد.

* اسراییل شماره یک دنیا درثبت شمار اختراعات توسط مردم خود، به نسبت جمعیت است.

* تشکیلات امنیتی و اطلاعاتی اسراییل مورد تحسین و شگفتی تمامی جهان است. ماموران محافظ اسراییلی درسراسر دنیا یک اسطوره محسوب می شوند. شرکتهای هوائی جهان به اسراییل می آیند تا بیآموزند که چگونه باید بالاترین سطح تدابیر امنیتی را برقرارکرد و در همان حال مردم هم زندگی عادی خود را داشته باشند.

* درآمد سرانه دراسراییل بالاتراز درآمد برخی کشورهای اروپائی شده است و این در حالی که نیازهای دفاعی و همچنین هزینه های جذب مهاجرین تازه وارد یهودی از کشورهای مختلف دنیا بخش بزرگی از بودجه کشور را می بلعد.

*در مدارس عربی اسرائیل به زبان عربی تدریس می شود و دانش آموزان کتابهای درسی ویژه خویش را دارند، حتی یک حزب اسلامگرای بسیار افراطی در اسرائیل فعالیت دارد که شعبه ای از اخوان المسلمین عربی است، معاون وزیر امور خارجه اسرائیل عرب است، وزیر فرهنگ و ورزش اسرائیل عرب است

******
درست است که مشکلات بسیاری نیز در اسرائیل وجود دارد، ولی کدام کشور را در جهان سراغ دارید که از مشکلات دور باشد – مهم آن که چگونه برای رفع مشکلات اقدام می شود و رهبران کشور تا چه حد از آنها آگاهی دارند و به چاره اندیشی می پردازند.

در این گزارش کوتاه از شمار فزاینده شرکتهای کامپیوتری تازه تاسیس در اسرائیل که بالاتر از هرکشور دیگر دنیاست، سخنی نگفته ایم. چیزی از ارتش، نیروی هوائی و سطح بالای تکنولوژی آن، از تانک «مرکاوای 4»، از اینکه اسراییل مخترع و سازنده تجهیزات پیشرفته پزشکی MRI بوده، ازاینکه درمقایسه با کشورهای جهان اسراییلیها و یهودیان بیش از هرملت دیگری برنده جوائز نوبل بوده اند، سخنی نگفته ایم. کوتاه یادآوری کنیم که40 درصد از کل جوائز نوبل از آغاز این بنیاد تا کنون به دانشمندان یهودی تعلق گرفته است.

و راستی نگفتیم که سرزمین مقدس اسراییل کانون ادیان توحیدی و یکتاپرست بوده و تمدن بزرگی به جهانیان عرضه کرده است.

ایرانیان اسرائیل

مهاجرت ایرانیان غالبا کلیمی به کشور اسرائیل از حدود هشتاد سال پیش آغاز شده و کماکان ادامه دارد. گفتنی است که بنابر آمار موجود بیش از ۱۳۵,۰۰۰ ایرانی تبار در کشور اسرائیل زندگی می‌کنند که بسیاری از آن‌ها با وجود سال‌ها زندگی در اسرائیل، هنوز ایران را وطن و کشور نخستین و واقعی خود می‌دانند. موشه کاتساو هشتمین رئیس جمهور کشور اسرائیل، نمونه‌ای از ایرانیان موفق در کشور اسرائیل است. وی که در شهر یزد در ایران و از یک خانواده کلیمی ایرانی متولد شده و در کودکی به همراه خانواده‌اش اسرائیل مهاجرت کرده، اولین ایرانی تباری در تاریخ ایران است که توانسته در پروسه و روند دموکراسی و انتخابات آزاد به بالاترین مقام سیاسی در کشوری جز ایران نایل آید.